• poradnictwo specjalistyczne (psycholog, pedagog, prawnik, pracownik socjalny)
• pomoc doraźna w sytuacjach kryzysów rodzinnych i osobistych - pomoc interwencyjna w sytuacji zgłoszeń o krzywdzeniu dzieci, osób niepełnosprawnych, starszych
• rozmowy i działania interwencyjne - pomoc terapeutyczna o charakterze krótkoterminowym (indywidualna, grupowa, rodzinna)

Według aktualnych koncepcji psychologicznych, kryzys oznacza przejściowy stan nierównowagi wewnętrznej, wywołany przez krytyczne wydarzenie bądź wydarzenia życiowe, wymagający istotnych zmian i rozstrzygnięć.

Krytyczne wydarzenia życiowe w literaturze psychologicznej są opisywane jako:

• wydarzenia emocjonalne znaczące, wyodrębnione z toku codzienności
  (np. urodzenie się dziecka, śmierć bliskiej osoby w rodzinie);
  
• wydarzenia, które wymuszają zmianę w dotychczasowym funkcjonowaniu osoby w rodzinie, w życiu społecznym, w stosunku do świata i własnej osoby (np. przejście na emeryturę osoby aktywnej zawodowo, dla której praca była największą wartością, wywoła kryzys i konieczność zmiany nawyków dnia codziennego);
  
• wydarzenia mogące mieć zarówno pozytywne (ślub), jak i negatywne (zdrada małżeńska) zabarwienie emocjonalne.
  Obciążeniem dla równowagi psychicznej człowieka jest duża liczba wydarzeń krytycznych, zagęszczenie w czasie oraz ich negatywna ocena.

Rodzaje kryzysu

• obecność ostrego wydarzenia krytycznego lub przewlekłego stresu,
• odczuwanie wydarzenia jako nieoczekiwanego;
• spostrzeganie sytuacji jako utraty, zagrożenia lub wyzwania;
• doświadczenie przez osobę negatywnych emocji i przeżyć;
  
• poczucie niepewności co do przyszłości;
  
• poczucie utraty kontroli;
• nagłe naruszenie rutynowych sposobów zachowania, rytmu dnia, przyzwyczajeń;
  
• stan napięcia emocjonalnego trwający przez pewien czas (najczęściej od dwóch do sześciu tygodni, czasem nawet kilka miesięcy)
  
• konieczność zmiany dotychczasowego sposobu funkcjonowania.

Rodzaje sytuacji kryzysowych

1. Kryzysy przemiany (rozwojowe, normatywne).
2. Kryzysy sytuacyjne (traumatyczne).
3. Kryzysy chroniczne.

Interwencja kryzysowa w szerokim rozumieniu zakłada, że jest to złożona działalność przebiegająca w płaszczyźnie psychologicznej, medycznej, i środowiskowej. Istotnym elementem działań psychologicznych jest udzielenie osobie w kryzysie wsparcia emocjonalnego. Działania medyczne dotyczą podawania leków bądź umieszczenia w szpitalu w zależności od tego, jak głęboko jest zaburzony stan psychiczny osoby przeżywającej kryzys.

Oddziaływania środowiskowe obejmują mobilizację naturalnej grupy wsparcia, organizowanie zastępczej grupy wsparcia, udzielenie pomocy społecznej, na przykład zapewnienie mieszkania.

W węższym rozumieniu interwencja kryzysowa jest utożsamiona z krótkoterminową psychoterapią, skoncentrowaną na przeżyciach psychicznych osoby w kryzysie wywołanych wydarzeniem, który ten kryzys spowodowało. Psychoterapia jest ograniczona od kilku bądź kilkunastu spotkań.
Interwencja kryzysowa jest działaniem zmierzającym do odzyskania przez osobę - dotkniętą kryzysem- zdolności jego samodzielnego pokonania.Ma charakter pomocy psychologicznej, medycznej, socjalnej lub prawnej i służy wsparciu emocjonalnemu osoby w kryzysie.

Kryzys wywołuje przede wszystkim poważne zakłócenia równowagi psychicznej człowieka i zaburzenia jego działania, dlatego każda osoba przeżywająca kryzys wymaga pomocy. Nie zawsze musi to być pomoc profesjonalna: wiele osób korzysta w trudnych sytuacjach z pomocy bliskich, przyjaciół, grup samopomocy.
Termin "interwencja kryzysowa" jest zarezerwowany dla działań profesjonalistów, przygotowanych do udzielenia pomocy w sytuacjach kryzysu. Brak prawidłowej pomocy lub nieodpowiednia pomoc mogą spowodować szkody w postaci niekorzystnych, nieodwracalnych zmian psychicznych lub utrwalenia się niekorzystnej sytuacji życiowej.

Celem interwencji kryzysowej jest:

• złagodzenie objawów reakcji kryzysowej;
• przywrócenie równowagi psychicznej;
• zapobieganie przejściu ostrego kryzysu w stan chroniczny;
  
• przywrócenie umiejętności samodzielnego radzenia sobie.

Etapy interwencji kryzysowej:

• Tworzenie kontaktu emocjonalnego i relacji terapeutycznej.
• Zbieranie informacji.
• Rozwiązywanie problemów związanych z kryzysem.